Paslı Zaman Şiiri - Sabri Servetoğlu

Paslı bir mermi gibi duruyor zaman
içimde
bir şarapnel sesi
uzuyor, uzuyor

Alnımın ortasında değil artık hiçbir şey
bir boşluk var
oradan geçiyor yalnızlık
sanki bir şehir gibi
sessiz ve kalabalık

Yalnızlığın filintaları var diyorum
kendime
vurulacak bir şey arıyorum
vurulmayacak bir şey de yok

Saatler çalışıyor
akrep yelkovan
birbirine düşman iki hayvan gibi
dönüp duruyor içimde

Sensizlik
kalın bir duvar
ben ona bakıyorum
o bana bakıyor

beş bin adım var diyordum
bir yere
bir sana
bir de kendime

Elimde ateş var
elimin birinde sen
öbüründe dağlar
ikisi de yanıyor
ben de

Kuru bir kalabalık geçiyor içimden
kim dost kim düşman
ayıramıyorum
yüzler birbirine benziyor
herkes biraz ben

Gökyüzü kızıl değil aslında
ben öyle görüyorum
yer sarı değil
ben öyle yürüyorum

mahşer diyorum sonra
kim koydu bu kelimeyi içime
kim çağırdı dört atlıyı

bir adım kalıyor
sayılar anlamını yitiriyor
sadece yaklaşmak kalıyor

ve her şey
çok hızlı
ve çok yavaş aynı anda

kapat diyorum
kapat bu mesafeyi
bir göz arası

öperken gözlerini