sen kalbim!
daha kaç bahar arayacaksın,
elinde tuttuğun o solgun umutlarla güneşi.
çiçeklenir mi sandın bahçen.
içinde taşıyorken hüzünden çığları.
ne güzel,
ne iyi,
bir kimseniz var!
arkasından üzüleceğiniz gidenleriniz var.
Sizi siz olarak sevemeyen birinin
Muhtemelen kendisi de hiç kimsedir
Özlem SABA
Kaç zaman önceydi gördüm yüzünü
Hatırlamıyorum
Ucuz sevgilerin asıldığı o ince ipte
Serili kaldı umutlarım
Ve sattılar aşkımı ucuz pazarlarda
Sizin Sizden Başka Kimseniz Yok.
Kimsesizseniz Kimse Sizsiniz.
Sağlıksız, sevgisiz bir ilişki siz adına ne derseniz deyiniz.
İster evlilik, ister birliktelik
Neresi gurbet
Neresi memleket
Neresi yalnızlık
Ve neresi kalabalık
Ey düşman eteklerine kadar ulaşmış Türk Milleti.
Ey o temiz bayrağını güve yemiş halk.
Kurdun bedeninde...
Ne duruyorsun.
Ne uyuyorsun..
Unuttun mu?
Yağmura aşık her kelebek, bir gün solar
Ateşe aşık her pervane, an gelir yanar
Nadasa bırakılmayan toprağa fidan dikilmez
Dikilse de, kök tutmaz, boy vermez
Ürkek bir ceylan, üşümüş, korkmuş üstelik.
Kaçmış insanoğlun hoyrat ruhundan.
Gezinip durur yalnızlığın buz dağlarında.
Dur, yapma!
Saklanma karlar ardına.
Yeryüzüne inen her şey kirlenir.
Bırakın ne var ne yok yerinde kalsın.
Ay'ı, Güneş'i, Aşk'ı peşinizde sürüklemeyin.
Bırakın değerine, gökten gülümsesin.
Havva ve Âdem’e benzetmeyin hikayenizi.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!