beni sana köle edecek sevgiyi
bir çırpıda vururum vurmasına da,
korkarım!
bu içimdeki seni öldür...
ve sen aşk,
Hiçbir şeye yetişemez insan
Ve hiç bir şeye geç kalamazdı oysa…
Künyesi çoktan bellidir bu yolculuğun,
Mahzunluğum sen de beni bağışla..
Boynumu büküp duruyorsam öyle,
Bu istediğimden değil,
Korkma Tanrım
Dönünce bir gün
Karışınca ruhuna
Senin bana yaptıklarını yapmayacağım
Ben kötü bir Tanrı olmayacağım sana
İnsanlar korkuyorlar...
Çok korkuyorlar…
İnsanlar ‘ondan’ çok korkuyorlar…
Uzun uzun korkuyorlar...
yeni yılımı kutlamaya gelmişti.
oysa her gün birbirinin devamıydı.
koca bir yalandı.
yeni gün,
yeni ay,
yeni yıl...
Evet zaman geçiyordu
Sadece geçmiyordu
Geçerken vuruyordu çanlar
Sonu mezarlıklara varan
Sinsi bir yolculuktu
birleşmişti an'lar.
akrebi koynuna almıştı.
yelkovan.
esrik rüzgarlar dolaşıyordu başında
işte o buluşma,
Göremez yıldızları erken uyuyanlar
Ve dokunmaz teni güneşe geç kalanların
Duymaz rüzgârın şarkılarını
Sağır olanlar
İnsan mı yolda gider.
Yol mu insandan geçer.
Yoldur sanırım aslolan,
Yolcu her zaman gider...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!