Seni öptüğüm gün
Çalkalandı evren
Küçük Ayı takıldı büyük Ayı'ya
Yıldız tozu, takım yıldızına
Altı milyar yıl
Onlarca karpuz sığdırdın da koltuğunun altına
Bir tek beni takamadın koluna
İkimizden her şey oldu da
Bir tek 'biz' olmadık aynı koltukta
Bir Kasımpatı düştü avuçlarıma
Dikeni canına batar
Mütemadiyen kanar
Ve ben bu çiçekle ne yapacağımı bilmiyorum
bir damla su içmeden denizin yanından gelip geçmişiz.
çölün ortasında isteyerek yüz çevirmişiz vahaya.
aralık kapılar ardına kapatmışız yıllardır kendimizi.
içinde bulunduğumuz kafes önümüzdeki bir çok serüvenden alı koymuş bizi.
bir şeye bağlanmadan önce, kendimiz isteyerek bağlanmışız her şeye.
İlk acı değil bu
Son da olmayacak
Sevmenin ötesini görmek istemiştim sadece
Aşk’ın
(Narin ve onunla aynı kaderi paylaşan tüm meleklerimiz için)
...
Kaybolmuyor hiçbir şey
Siz öyle sanıyorsunuz
Acı kaybolmuyor
Kapanacak çatlaklar
Sıvanacak duvarlar
Silinecek koltuklar
Yıkanacak perdeler
Ve diğer tamirat işleri derken
Kaçırmışız hayatı
Yalandı
Uzundu Dinozorların gövdeleri
Kısaydı Aşkları
Katıydı
Kısaydı ömürleri
En büyük korkusuydu kelebeğin ıslanmak
Toz bulutu kanatları tutsak
Vaz geçip üç günlük ömründen
Dalmak isterken sevgilinin serin sularına




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!