Bir tutam begonvil avucumda
Senden kalan
Bilmez ki çiçek
Kim kimi çok sever
Kim kimi daha fazla
Issız, soğuk bir duraktayım.
Beklediğim şeyin ne olduğunu unutarak,
Çaresizce bekliyorum.
Yorgun,
Tükenmiş,
aşk vurduğu dedi bilge şair,
dedim sus içim, bunu söyleme!
gittikçe açılıyor aramızdaki mesafe...
uçurumlar derinleşiyor,
Her zaman eylemin kendisinde değil, o eylemi yaratan duyguda oldum
Çünkü etten kemikten oluşan insandan duyguyu çıkartırsanız, ne kalır ki geriye
Peki tüm bu duygular kişiye nereden sermaye
Sen hiç uyandın mı
Günahı örten gecenin sabahına
O karanlıktaki yiğitlenmelerin
Nasıl da kıvrandıran bir sızıya dönüştüğünü
Hiç hissettin mi
görmeyene denizi
bakamayana güneşi
ve hissetmeyene rüzgarı anlatmak ne kadar zorsa.
kendimi anlatmak o kadar zordu,
Aşk'ı bilmeyene...
Senin gözlerinde bilmem ben neydim
Oysa bende herkes gibiydim
Bütün şiirlerim acı üstüne
Mutluluğa dair hiçbir fikrim yok
Derler ki
Biraz çılgın
Hafif de meşrep olurmuş Şairler
Yazının ağırlığında
Elleri kalem tutalı beri
keşke ben de içip içip kaybolsam senin gibi,
ama nafile, ben o kadar kendimdeyim ki...
masanda biraz fıstık var,
bir paket sigara,
bir kupa da bira.
Bir adam sevdim
Bulut buluttu gözleri
Aşkın dayanılmaz anlarında
Sağanak yağmurlar gibi
Yağardı üzerime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!