Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Dursa da Deryaların önünde
Bir damladan gayrısı nasip olmazmış görmeyene

Ve verilmezmiş Aşk ilmi kendini bilmeyene
Verilse de mundar edermiş ellerinde

Yarim benim!
Güzel gözlüm;

Bakma öyle, üşüyorum.
Oysa senle inanmıştım.
Yüreğimi ısıtmıştım.

'...Aşkından vurulan Kadınlar
Teninden vurulan Kadınlardan daha yaralıydı

-kın olmuş, damla damla kanıyorlardı

Özlem SABA

Dursun bizim için bütün saatler

Odalar
Sokaklar
Tramvaylar

Aşkın da içi boşaltıldı
İçinde insan kalmadı

Ben sahip çıkmasam
Neredeyse unutulacaktı

Aşk’ın da mevsimleri vardı

Bir İlkbahar tazeliği
Yazın amansız ateşi
Sonbaharının solukluğu
Ve Kışının dondurucu hezimeti

Ve şöyle der yitik şair

''Bu kez aklını değil Aşkını al başına''

Kâinatta yeri yok ki canının
Öyleyse baktığın bu suret de kimin

Ne yana dönsen fayda vermez
Ne bir sağı
Ne bir solu

Ne alt geçidi
Ne üst geçidi

Ve Tanrı erkeği yarattı
Kadın ise, kendini

Dedi sus
Karşı gelme Tanrı'ya
Kadın olmuşluğuna

Duydum ki
Aşk kanseri olmuşum

Uzmanlara göre, ümitsizmiş durumum
Hızlıca metastaz ediyormuş tüm hücrelime