acısını en iyi ben bilirdim,
söylenemeyenlerin.
akanların gözlerden,
batanların cana.
isyandır ,
otuz bir ekim sabahı
bir annenin,
doğum sancısına uyandı gün.
şımarık mevsimler bitmiş
bir kelebeğin kanadına dönüşmüştü uçuşan yapraklar...
Ellerim bir yerde daha tatmıştı bu hüznü
Ah ellerim
Acemi ellerim
Her dokunuşta yok eder kendini
Belleği bitmeyen yüzyıllar dizini
Hey aşk!
Hani biz dosttuk.
Bana dokunmazsın sanmıştım.
Kaç yerinden vurulur böyle bir kadın.
Kimsesiz bir kadının kaç kişisi olabilir bir adam.
Kalbimiz mi?
Lacivert bir gece
Dişil bir pembe
Birlikteler, ufkun en kuytu yerinde
Hani gök yırtılsa
Bir çözülse fermuarları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!