Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Özlem Saba

Tuttuğum neydi ellerimde
Vakitli vakitsiz ruhumu yoklayan
Bir yangının külleri miydi yoksa
Sen miydin hayatımda büyük olan
Yoksa ben miydim asıl küçük olan

Devamını Oku
Özlem Saba

Artık Aşk'ın tanınmadığı bir yerde,
O toplumun insanlığı düşer.

Devamını Oku
Özlem Saba

Ateşle dans etmenin ilmini öğrenince,
Ateş bile küle dönüşür;
Sen Aşk’a varınca…


Devamını Oku
Özlem Saba

Siz hiç ahlaklı bir köpek gördünüz mü?
Ya da ahlaksız bir kuş?
Ben de sadece benim işte.
Sizin düşündüğünüz hiç kimse…
Sıkıldım üzerime giydirilen çuvallardan...
Utanmam yok benim.

Devamını Oku
Özlem Saba

İtinayla seçilmiş kelimeler,
Git ya da kal arasında kararsız,
Cümlelerin bile kafası karışmışken,
Sıkışmış, mora dönüşmüş dudaklarımın,
Ve rengini soğuk bir bakıştan almış,
Tenimin,

Devamını Oku
Özlem Saba

at kestaneleri gibiydi.
canıma batıyordu varlığı
ama ben yine de
derinlerde bir yerlerde
yemişler düşlemiştim türlü türlü.

Devamını Oku
Özlem Saba

Akşam üstüydü.
Gün gitmiş, hava kararmıştı.
Tuhaftı…

Bu mayıs akşamında fırtına ne geziyordu?
Bu telefon neden bu kadar acıklı çalıyordu!

Devamını Oku
Özlem Saba

bir şeyler değişiyor,
biliyorum...

derinlerde bir yerlerde,
ismim fısıldanıyor,
duyuyorum...

Devamını Oku
Özlem Saba

(Ressam Mustafa AYAZ Hocama)

hangi anına yetişemedin zamanın...

hangi bezgin renkler
bir çakmak yanığı beyazına

Devamını Oku
Özlem Saba

Şimdi ben kalkıp mutlu olsam
Hızla kirlenen ve betonlaşan bir dünyada
Şu tarumar ettiğimiz doğada yaşamaya çalışan minik dostlarıma
Yananlara
Açlara

Devamını Oku