Aşk
Üç karakter olarak yazılır
Fakat nedense hep karaktersizce okunur
Özlem SABA
Çok Âdem görürsünüz de İnsan şeklinde
Hepsine Âdem denmez
Beşerdir alemde
Bir Ejderha gibi açtığında Aşk ağzını
su taştığı zaman derinliği görünmez olur,
kadın ağladığında...
o yüzden sen sen ol,
sakın bir kadını ağlatma.
boğar seni hazin sularında...
Bir bebek ilk, Agu demez boşuna
Bu demektir ki
Al beni kucağına, sar, sarmala
Fakat kimse bilmez bu dili
Yüreği bebek kalanlardan başka
Ne çok şaşırdığıma ben bile şaşırıyorum bazen
Kötü insan tarifim her gün değişiyor
İyi insan olmak için alanlarımız gün geçtikçe azalıyor
Tahammül seviyemiz çok sınırlı
Öylece oturup kalkmak istiyorum bazen
Kaf dağının ardına varan Anka kuşu gibiyim.
Aynı anda hem bulunmuş,
Hem de kaybolmuş olan...
Ankara kalesindeyim,
bulutları yoğuruyor ellerim.
çiy taneleri oluyorum sonra,
düştüğünde beyaz bir güle...
Anladım
Sırasıyla gelir Aşk
Parası olana daha önce
Ve kurulur yeryüzü sofraları
Aynı iştahla acıkan bir zengine
Fakirden önce
Dokunmak istiyorum her şeye.
Kuşlara, ağaçlara, kediye, köpeğe...
Şiirlere!
Dokunmak istiyorum iyi insanların yüreğine.
Yazmayacak artık şiirlerim seni
Ters döndü dividim
Bir siyah mürekkep gibi
Döküldü içimde kalan hevesler
Bembeyaz Aşkımın üzerine




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!