Tek ve eşsiz olduğumu biliyorum
Fakat yalnız olmadığımı da
Ben varım
Kendimin her şeyi olan ben
Eğer insanları çok fazla umursarsanız gerçekte kim olduğunu asla keşfedemezsiniz
Güneşli bir Fethiye sabahında
Henüz yeni uyanmışken doğa
Benim için gün bitti bitiyor neredeyse
Şu uzayıp giden yollar benim değil
Toprağına basamıyorum sımsıkı
Denizin koynunda saklı bir istiridye gibi
Sürüklenip dururum oradan oraya
Kıyılarım da oldu benim
Dinlenip soluklandığım
Sözlerim de oldu konuştuğum, laf olsun diye
Sussam unutacaktım sanki konuşmayı
Aşkı öğrendiğimde,
Artık başka bir şeyden bahsedemez olmuştum.
Sessizce köşeme çekilme zamanım gelmişti.
Her şeyden elimi eteğimi çekme vaktim.
Ben her şeyden kaçmaya çalıştıkça.
Ben dünyaya geldiğimde
Bütün maviler tutulmuş
Ve her şeyin bir fiyatı vardı
Ne su bedava
Ne hava bedava
Tuttuğunu koparabilmek
İyi bir şeydir elbet
Peki ya
Tuttuğunu kopardıktan sonra
Sahip çıkabilecek misin ona
Kapatın gözlerinizi bayım
Şahsi mühimmat suçtur
Üstelik taşıma ruhsatınızda yok
Hem de kirpiklerinizde susturucu
Son ışıklarını da söndürdünüz hayatımın
Güneşim şimdi yıldızları sayıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!