Kandırılmış bir çocuktu bir zamanlar,
Şimdi,
Aldatılmış kadınlar ülkesinde,
Yitik bir rumuz...
Neredeyse inanacaktım yalanına.
Boşuna dememişler, kahpe dünya.
Yüzüne gülerken cebini boşaltır adamın.
O halde;
Cepte mangır da yoksa!
bir kez beni sevdiğini söyle
özlediğini
yalan söyle
yalan da olsa söyle
yeter ki sen söyle
vallahi
Akıl zekâyı dizginler, zekâ hayatı kolaylaştırır
Zeki Kadınlar yalan söylemezler
Sadece hayal kurar ve bunu hiç yalandan saymazlar
Kader denilenin 'sürekli (istikrarlı) hayali kurulan şeylerin' hakikate dönüşmüş hali odluğunu tecrübe etmişlerdir
yalın ayak,
kayalıklara basa basa,
yol almaktan yorulmuştum!
önüme çıkan,
irili ufaklı her çakıl,
Dibine kadar teklik
Herkesin kaldıramayacağı
Kaliteli bir kazanımdır
Kendinde kendini arayan, bulan
Suyunu kendi özünden üretmiş
Gidenleri var insanların
Sevenleri
Bekledikleri
Uğurladıkları var insanların
Bir türlü uğurlayamadıkları
Rüzgârda ilk düşen yaprak
En erken vazgeçilen yapraktır
Kansız bir ağacın dallarında
Köklerini unut
Ve tek başına gömülmüş bir yalnızlık ol
Yalnızlıktır yitmek
Hiçbir şeye tam olarak sahip olamamak
Ve hiçbir bir yere ait olamamaktır
Ne bir yere gitmektir
Bir şeyin hep orada durması, sizinle olması, onu itibarsızlaştırmamalıdır
Tam tersi, değer katmalıdır
Hem bu onun sonsuza kadar orada kalacağı anlamına da gelmez
Velhasıl
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!