Ne için büyüyoruz?
Ne için öğrenip, gelişiyoruz?
Dünyada olup biten rezillikleri daha iyi anlamak ,
Ve hiçbir şey yapamamak için mi?
Bir insana yapacağınız en büyük kötülük onu bir robota çevirip kendinden uzaklaştırmak veya kendinize benzetmeye çalışmaktır.
Yetenekleri keşfedilmemiş insan, henüz keşfedilmemiş insanıdır.
Öyle acımasız denklemler kuruyoruz ki kafamızda: Her insanın kurduğumuz bu denklemlere göre şekillenmesini istiyoruz.
Ve yine At'lar tepişiyor
Ve yine Tay'lar eziliyor
Evrenin kötü çocukları iş başında
Her tarafın, bir tarafı var
Ama, insanlığın tarafı yok
'... işte bu yüzden sebat ettim bir şeker gibi,
bir aşığın damağında erimeyi beklerim...
Şehirler gelip geçiyor içimden.
Otobüsler,
Terminaller...
Anımsayamaz oldum en son hangi şehirde kaybolduğumu.
Yitirdiğimi aklımı...
Şiir
Yalnız bir kadına, tertemiz örtü olabilir
Kurak ve gün görmemiş bedenine dolabilir usulca
Dualarını arşa uzatabilir, Tanrılar duymasa da
Ve Güneşe çevirebilir solmuş yüzünü
Güne bakanların
her ne kadar acılarla yoğurulmuşsa da bir şairin hamuru,
daha ne kadar acı biriktirmeliyim seni anlatmaya.
nasıl bir kaplumbağa ters döndüğünde sarılırsa duaya,
bende çaresizliğimde sarılıyorum,
şiirlerimdeki sana..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!