Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Bitik bir Aşk’ın dönencesinde şimdi hayat
Ekvatorun bilmem kaçıncı enleminde
Barometreden bedenime sızan basınç
Basınç şimdi yüreğimde

Hızla boşalmakta atımın terkileri

Hangi gecenin koynundasın?

Elinde valizin hangi askın iz düşümüdür vardığın durak?

Ya da neden bu kadar gelgitler yasarsın sen?

Baktı elindeki boş fincana
Sordu Kadına Adam

Neden ben değil de
Şiirlerinle demleniyorsun

Bilesin ki
Almasına izin vermediğiniz her nefes
Benim ciğerimden soluyacaktır

Ve çoğalacaktır her solukta Denizler

Senden tanıdım beni
Kim olduğumu

Kim olmadığımı
Senden öğrendim

Ne garip
Aşk

Yaraya tuz basar gibi
Ne kadar canın yanarsa yansın
Seve seve susar gibi

Ne garip bir zaman değil mi

İnsanlık öldü ama
Hayvanlık yaşıyor

Belki de ahir zaman

Dalıp bir ay vakti aşk denizine.
Kollarına uzanıp seyretmek maviyi.
Dalgalarla kırılmadan önce,
Yüzünde akseden mehtaba dolanmak.
Ne güzel olurdu…

Susarak neyi beklemeliyiz.
Beyaz atlı adamlar aydınlığı aramaya gitmişler.
Biz karanlık günlerden yorulmuş, yılmış.
Ve o adamların bir daha dönemeyeceğinin bilirken
Daha ne için susmalıyız,

Aşk'mı istiyorsun sen
Sen yeter ki iste
Ara

Gir gönlüme usulca
Alasını yaşa