Çekin bakışlarınızı üzerimden bayım.
Bireysel silahlanma suçtur.
Ve bu yaptığınız düpedüz soygundur.
İçeri ilk girdiğinde huzura dönüşen o kokun,
Hangi tütsülerin nağmeleriydi öyle
Sahi, neydi bizim hikayemizin adı
Üflediğin Pan flütte
Bahar süzülen son bir vals miydi bir gecede
çarparsın, bölersin, çıkarırsın
ama çıkamazsın bir türlü,
hayat denilen denklemin içinden.
sonra bir bad-ı saba eser başında,
Soyunmak istiyorum!
Soyulmak...
Üzerime giyindiğim tüm anlamsız yükleri atmak.
Bir tek çıplak ruhum kalana değin,
Arınmak istiyorum beni sıkan tüm müsveddelerden.
Dönüşü olmasın diye
Dinamitlersiniz bazen yolları
Bile, isteye
Başarırsınız da
Hep başarılı olduysanız hayatta
Müzmin İlerleyen Bir Kanser Hastası Gibisiniz
Ortada bir sorun varsa, 'mutlu olmamak' bir ruh sağlığı problemi değil, gidişattan memnun olmama (aslında bir savunma) halidir.
Bundan korkmayın.
Tıpkı hayatta kalmanızı sağlayan 'korku' hormonu gibi.
Ve yine At'lar tepişiyor
Ve yine Tay'lar eziliyor
Evrenin kötü çocukları iş başında
Her tarafın, bir tarafı var
Ama, insanlığın tarafı yok
'... işte bu yüzden sebat ettim bir şeker gibi,
bir aşığın damağında erimeyi beklerim...
Şehirler gelip geçiyor içimden.
Otobüsler,
Terminaller...
Anımsayamaz oldum en son hangi şehirde kaybolduğumu.
Yitirdiğimi aklımı...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!