Çağın en lanetlisine denk gelmiştik...
Suçsuzduk, inandıramıyorduk…
Suçluyu görüyor, bir şey yapamıyorduk...
Haksızlığı görüp, müdahale edemiyorduk.
Ne Leyla varmış ortada
Ne de Mecnun.
Hepsi misal..
Oysa Leyla sanmıştım kendimi.
Mecnun'muşum ben meğer.
Bazı çocuklar hiç sevilmez
Hiç affedilmezler
Büyüseler bile
Taa ki 'siz' büyüyüp onlara sahip çıkana dek
Uçmayı biliyorsan, bak gözlerime
Okyanuslar varsa dudaklarında, öp beni
Düşünebiliyorsan, konuş benimle
Yüzmeyi biliyorsan dal içime
Düşersin, boğulursun
Yanar, tutuşursun
'... bilinçsiz üreyen, görevi sadece üremek olan insanları kısırlaştırıp, hayvanları rahat bırakırsanız bakın dünya ne kadar güzel ve dengede bir yer olacak!
Seni bir nefeste içime çektim
Ve dönüyorum Mabedime
Ey mübarek Deniz
Sen ki
En derin dehlizlerimin kutsal Anası
Düşündü şair
Madem Aşk da yalan oldu
Bundan böyle
Her gecem başka bir sarhoşundur artık
Daha dün gibi
Zıvanadan çıkmış duyguların
Ve söz geçirilememiş heveslerin
Kör ettiği mağaralarda
Gündüzün perileri
Gecenin cinlerini sayardık
Bazen
Ağır gelir sevilmek birilerine
En küçük esintide uçan
Kuş tüyü kalplerine
Oysa ki
Ne kadar seviyorsun dediklerinde,
Cevap veremiyordum...
Nasıl derim ki;
Cennetten cehenneme kadar...
Kim anlar?!?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!