Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Yıllarca bir Sırtlanın ardında saklandım durdum
Avcılar beni bulmasın
Vurmasın diye

Ta ki
O sırtlanın dişleri arasında

ben dünyaya geldiğimde,
tüm maviler tutulmuştu.

ben de,
kimsenin cesaret edemediği, siyahı sevdim...

Ne kadar çok uzak varsa
İşte o kadar uzağa gitmek istiyorum

Sabit fikirlerinizden
Sevgisiz yüreklerinizden
Kötülüklerinizden

Siz hiçbir İnsanı ayağa kalkarak sevdiniz mi

Düğmelerinizi çözerek değil
İlikleyerek önünde

Siz hiç iki büklüm sevdiniz mi birini

Bir yerlerden başlayabilmeli insan.
O kadar çok anlatacak şeyim var ki
Ama ılık bir esinti,
Sessiz bir sarhoşluk var başımda

İnsanı biraz suspus

Sizinle derdi olanın, aslında derdi kendiyledir

Benim derdim hiç kimseyle değildi
Her zaman kendimleydi

Bir şey olmuşsa olmuştur

Gün doğarken Meğri'de,
Çekilir Tanrılar tapınaklarına Smyrna'da
Ve ayağa kalkar koskoca bir Gündüz,
Gecenin görünmez aşıklarına!..

Geldim
Gördüm
Ve gidiyorum

Hiçbir şeyin vitrini mutfaktaki gibi değilmiş
Öğrendim

Çok açtım sofrana geldiğimde.
Sen elimi kaşığa uzatmadan beni doyuruverdin.

Sende verme hevesi vardı.
Bende açlık.

Cinayet mahallinde unutulmuş
Ceset gibiydim yokluğunda

Soğuktu
Üşüyordum
Hiç kimse üstümü örtmüyordu