Yanmaktır Asıl Olan, Küllerinden Yeniden Doğmak
Yorgunluğumun tarifini yapacak bir cümle bulamadım henüz
Utançtadır şairine duygular
Ve ne zaman iki satır yazmaya kalksam,
Karalar üstünü anılar
Aşkı biz kirlettik ama
Onu kuşlardan çaldık
Çiçeklerden
Yeni göğermeye başlayan bir erik ağacından
Herkes ister istemez yaralamıştır bir Ceylan'ı
Fakat asıl İnsanlık
Onu sakat bıraktıktan sonra yaşatmaya çalışmak değil
Yeri geldiğinde, alnının tam ortasına sıkmayı bilmek gerektiğidir
Bu kaçıncı kalp ağrısı
Bu kaçıncı aldatılmak
Ahh, bu kaçıncı derenin başına kadar getirilip
Susuz bırakılmak
Yabancısı olduğum kelimelerle
Samimi, bildik bir cümle kurmadım sana dair
İşte bu yüzden yarım kalan tek şiirim sensin
Bitseydin dua olabilirdin içimde
Ya da bir şarkıya dönüşebilirdin dilimde
Bir tek seni söylediğim
Elini uzatmak bir yasak elmaya.
Kokusunu duymak burnunun sızısında.
Asıl kendi hakkın olduğunu bilmek.
Sonra kaderinin ne olduğunu hatırlamak levh-i mahfuzda.
Sorgusuz kabullenmek.
Ne zormuş, sıradan insanlar arasında var olmaya çalışmak
Ve sıradan hayatlar içinde kendin olabilmek
Kendi değer yargılarına sadık kalarak yaşayabilmek
Hal böyleyken sanırım yeni bir gökyüzü lazım bize
Ve o gökyüzü ve altında yeni bir yaşamak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!