Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Yakamozlanan gecelerin birinde
Ansızın üşüdü Kadın
Isıtmıyordu yüreğindeki sevda
Uzattı ellerini
Yalnızlığına dokundu sonra
Çaresiz

Şarkıların içinden seslenen kadınlar vardır.
Her sözü bir nağme olup titretir yüreğinizi...

Acıların içinden gelen adamlar da vardır...
Her dokunuşu titretir bedeninizi..

Düne razıyım ben
Bu günümde sen yoksan

Ölmeye de razıyım
Yarınımda sen yoksan

Bazıları kalıbının Adamı olamıyorsa hiç
E benim de işim bu

Yeniden kalıbını almak
Ve pişirmek

Ben ki,
Korkudan kabaran bir kuş gibiyim.
Ve küçücük bir kuşa,
Topla ateş ediyorlar baba.

Bazen
Bırakıp gittiği
Kendisi olur İnsanın

Bırakıp gidemediği
Birisi

Geceden kalma bir uyku var gözlerimde
Açsam, sanki üşüyecek tüm sabahlar

Gücünü şiddetinden değil
İnceliğinden alan bir sızı var yüreğimde

gözlerin neden bu kadar yaşlı bakıyor küçük kız?
neden bu zamansız büyümen?
dalından koparılan çiçek misali,
neden bu kadar düşkünsün?

..

Hadi uç göğe bebeğim.
Benim güzel kedim!
Bal gözlüm,
Ballış'ım.

Seni bekleyişimin tarifi yok
Düşümde gizlediğim
Lal olmuş duamsın sen
Utandığım kendimden

-Dilde tarifi yok