Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Kimim ben ey Tanrım
Havva'n mıyım ben senin
Yoksa bakir Meryem'in mi
Ya da meşhur günah keçin
Lilith mi

Yürek yorulunca gözyaşı gözden değil, içten akarmış

Tadı, kokusu, hatta dumanı bile olurmuş onun

Ten denilen ete, kemiğe bürünen kimselerin göremediği

nasıl biter bu yaz!
daha göz göze gelmemişken tan vakti,
bronz sevişmelerde yıkanmadan tenimiz.
ve düşmeden kumsala terimiz.
nasıl biter bu yaz(ı).

Hayalleri vardı İnsanların
Hiç olmayacağını bile bile inandıkları
Bir de Tanrıları vardı
Bağdaş kurmuş
İzliyordu sadece İnsanlığı
İnsanlıktan nasibini almamış

Kimi Ateş
Kimi Su

Hiçbir yangın kendiliğinden çıkmaz
Ve hiçbir yangın kendiliğinden sönmez

Güneş;
Bir başka ısıtıyor bu sabah
Buzları çözülmüş kalplerin
Pencereye konmuş
Donmuş
Mini mini kuşların

'...o masum,
o içten gülüşlerini de saklamak zorunda kaldı kadınlık,
ki;
tecavüze uğramasın masum bakışlar...

artık bozup bozup,
harcayamazsın beni.

çünkü,
tedavülden kalktım...

neredesin dedi;
dedim 'kendi halim' deyim.
dedi;
ben hep sendeyken
niye rastlaşmadık ki?

Bazen bazı insanları " hala çok sevmenize rağmen" hayatınızdan çıkarmanız gerekebilir.

Alma verme dengeniz, Eril / Dişil dengeniz birbirini karşılamıyor ya da birbirine karışmış olabilir

Eğer öyleyse sakın üzülmeyin
Ve bir daha arkanıza dönüp bakmayın bile