Bağladım göz pınarlarımı tüm denizlere.
Akan sular gözyaşlarımdır bilesin.
Hangisinde yüzersen yüz,
Hangisinden içersen iç,
Tenine değen her damla ben olacağım.
Şimdi kulağınızı değil de
Kalp kulakçığınızı da açsanız
Yine de duyamazsınız beni
Çünkü bir ucu körelmiş
Diğer ucu kararmıştır kalbinizin
başkasını suçlamak kolay,
ya suçlu sensen!
insanın kendine ettiği ihanetin bir bedeli var mıdır?
Ne için büyüyoruz?
Ne için öğrenip, gelişiyoruz?
Dünyada olup biten rezillikleri daha iyi anlamak ,
Ve hiçbir şey yapamamak için mi?
Bir insana yapacağınız en büyük kötülük onu bir robota çevirip kendinden uzaklaştırmak veya kendinize benzetmeye çalışmaktır.
Yetenekleri keşfedilmemiş insan, henüz keşfedilmemiş insanıdır.
Öyle acımasız denklemler kuruyoruz ki kafamızda: Her insanın kurduğumuz bu denklemlere göre şekillenmesini istiyoruz.
Ve yine At'lar tepişiyor
Ve yine Tay'lar eziliyor
Evrenin kötü çocukları iş başında
Her tarafın, bir tarafı var
Ama, insanlığın tarafı yok
Sazın sözlere sorduğu gibi
-Hangimiz daha dertli
Çalsak aynı nağmeden hafifler mi ki
'... işte bu yüzden sebat ettim bir şeker gibi,
bir aşığın damağında erimeyi beklerim...
Şehirler gelip geçiyor içimden.
Otobüsler,
Terminaller...
Anımsayamaz oldum en son hangi şehirde kaybolduğumu.
Yitirdiğimi aklımı...
Seviyorum onu
Hem öncem, hem sonranmış gibi
Sanki dünyada bir tek o varmış gibi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!