Özge Özgen Şiirleri - Şair Özge Özgen

İpi çözülmüş bir kederin kol düğmelerinden
kehribar renginde bir sancıyı anlattı sana şiirlerim.
Benim göğsümdeki yara da,
Kaç dikiş izi var bilemezsin.
İşte o yüzden bil istiyorum.
Şayet ölünce insan, kemikleri bile kırılıyor.

Aslında yalnız bir kadınım ben.
Unutalı çok oldu gökyüzü beni.
Ve mavi denizlerde, ölü balıklar bulduğum o günden beri
Kendi kimsesizliğim saklar beni.
Çok eskidendi,
Gülümse demiştim kendime

Bana sorarsanız eğer, incecik bir kadındır ellerim.

Ah birde ruhuma dökülmüş badem ezmesi düşlerim
olmasa diyorum.
Yorgunluğum basmasa dizimin üstüne
Bende uyusam geceleri..

Sen şimdi o yolu tek başına lacivert çizgiler olmadan da geçersin
Hiçbir mevsimde turuncu yağmur olmadığı gibi
Benimde mavi rüzgarlarım yok bu şehirde

Bazen, beyaz sakallarını suda ıslattığını
ve beyninin hiçbir işe yaramadığını düşünüyorum

Ben öyle hikaye de anlatıldığı gibi bir kadın değilim.
Begonvillerin kokusunu da bilmem.
Yastığımın altına sakladığım çakıl taşlarım vardır.
Deniz kenarından korkarım
Girmem içine.
Uzaktan bakarım hep.

Elimin tersiyle sildiğin kalbimden
kaç güz düştü yapraklarına Ekim hanım
Yüzüm yazdığım şiirlerden farkısız değildi ki önceden de
Ben hep yerini yadırgayan benjaminler gibi
içimi acıtan bir hüzünde durdum
Belli belirsiz kopan bir yağmurdan

İçinde ne olduğunu bilmeden
Kırılan omurga kemiklerimden duydum sesimi.
Her sayfa beyaz bir kapıya açılmıyor.
Bazen acının da rengini merak edip soruyorsun geçmişe.
Alnını uzatıp sarktığın bütün pencereler, ve geçtiğin bütün yollar
Geri dönüşü olmayan bir hücreye çıkıyor olsada.

Niye bilmiyorum ama,
Yokluğunda, uzunca bir süre bir şiirde uyuyup kalmak istiyorum..
Yine bir güvercin olur gelirsen ulu orta durma
Bir selam ver
Yada mor bir şarkı getir dudaklarında.
Seni öyle hatırlak istiyorum..

Ben geceleri
Yarasını içine doğru üfleyen beyaz bir kardelenim.
Sabah olunca,
Güneşin gölgesinden
Usulca geçtim..

Yağmur demişken
Sesinden geçtiğim cumartesi günleri kalıyor geriye
Birde annemin bıraktığı çiçekler
Ellerin, nasıl göğü tutuyorsa içinde
Sakladığım, beyaz mendileri seriyor önüme
Çiçekleri koklarken