Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sensizliğe daldığım
gecenin güzelliği üzerinde
ay dolarken yüreğime
tutunsun gözlerim gözlerine

sinsin buluta ay

tatlı sözüne kandı
tutup gözüne hani
yazına kar’ı bandı
tutup özüne hani

dürüp gittiğin yolu

iz düşümü odaklı
an kırılgansa ikide bir
var yok arasında
gelgitlerdeyse elem

anla büyürken acı

dudağının ucunda
tutuşan sözcükleri
ateşin sonucunda
tadından cücükleri

uzağın yakın yeder

çalıdan inmiş
nasıl öder borcunu
sevdiğinle bir
el ele tutuşmadan

samanlık seyran

pusu içinde
toplanmış taneleri
yarasalarda

namluya dolu
gece karanlığına

düşüm kuşlarla kondu
dallara
çatı içlerinde yuvalara
bir yanı acı yeşil ilkyaz
bir yanı kırmızı karanfil

siyah beyaz bir resim
geçmişim
gençlik sonundan da
seçmişim
zar zor geçinerek

geldik dün gibi
kalır gibiydik hani
gidiyor muyuz

tomurcuklandı
dalındaydı goncacık

aydınlık içinde kal
özünü tanı özle
o günden bu güne gel
sözünü dinle sözle

düşünceni söylesen