Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tınmadığında belli
neden ağlandığı da
yaslandığında kelli
neden bağlandığı da

kuşun çırpınışında

dağa dayanıp
su içtim doruğundan
buzlu karından

kurak bir yaza
yağmur olup ta yağsan

gün sonu gelen gecede
yüreğim acılar içinde
içi yanar gözlerimin
içim hüzün kaynar

dökülünce geceye

kaldırın yerinden de
dediğin gibi değilse
değilse derinden de
denizliye dek eğilse

eğilsem körce yerden

kelebekle kon
yıldızlar dolsun başa
hüznün dağılsın

hoşuna gider
avuçlarında ılıyan

gönlüme yüce serdin
dağdım yoluna çıkar
çengelinden eserdin
yağdım doluna çıkar

yeğni kaldım uçurdu

yüreğimde tomurcuklanırken
kokladım usulca gül kokunu
ter basmış inadına soğuk gecede
geceye yıldız yağmış
yerlere yıldızlı kırağı

beklenmek güzel
fazlası da gına getirir insana
tanda kalkarsın kaçar uykuların
gözlerin ürkek ve kanlı
delikanlı dolaş kıyıları

beklemenin şarkısı
gecenin sabahınla
sesim bölen çakısı
hüzzamıyla ahinle

içten gönül çeleni

uzunca zamana yorgun argınım
kaba yeller esti kurudun gülüm
tozu dumanında sana dargınım
soğur ayaz kesti çürüdün gülüm

kör olsa da seçer kokundan bilir