Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir fincan kahve anısına
kalmaz mı dersin
bir mum ışımışlığına
göçer giderliğimde anık
yokluğuma da tanık

kamışı uzamış göl
mekelerin benekli
kanışı uzanmış gül
meleklerin çenekli

denizsiz bir yerdesin

birinden öbürüne
kibirinden dübürüne
yeşermeden çocukluğumuz
büründü bürüne

güneşliği tülü açındı

kendinize baş eğin
önünüze diz çökün
tekerleğinde değin
yönünüze iz sökün

koca meşe kül oldu

kandırıldım mı önce edilgin gözlerine
içimden dolanırken umarsızca şiirler
özgürlüğe çağlayan korkusuza şairler
bakımsızlar haline sessizlik sözlerine

anlaşılmayan tümce kısa kesilir erden

çamura bulayınca
tozlandı üst başımız
duvarla dolayınca
nazlandı sert taşımız

yufkaya dürdük anı

kanatlarında gizem
süzülüşüne görkem
gönderdikleri yerde
keloğlan başına em

yükünde bulutlardı

kanayan oldu
mutluluk ağlayanı
boşuna ağıt
gülünde bağlayanı

şiirle üzgün

sağanaklı yağışta
ıslanınca yüzüne
sıcaklığa bağışta
uslanınca özüne

gülüşün değişir

seni düşündüm
incecik yağmur gibi
çiser üstüme
üstüne çiçekler

olası sevgi