Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yol uzadı ray bitmez
yalnızlığın oyunca
yıldız sindi ay gitmez
yalnızlığın boyunca

kavgada ölüm olur

dal gözlerine
buğulu yaşına sin
derinlerine
salıp yalnızlığına

kal sözlerinde

olası geminin yolcularından
oradan oraya saldıranlardı
esrik gelişine kolcularından
oradan oraya kaldıranlardı

kaç bahara geçer ezgilerine

yanağında boyalı
dudağında doyalı
yalnızlığına daldı
sunağında duyalı

esrik ayak yalpası

yalnızlığa kekreyim
boğulacağım zorgun
yalnızlığın fikriyim
yoğalacağım sorgun

ölmem umarım olsa

duyuyorum
yorgunum
sensizliği yaşarken
yalnızlığa sarılıyorum

düşümde

sorsan söylerler mi
nazara değerler
mutluluğundan
varsa da parası
isteyecekler korkusundan
yok demek kolayına gelir

andığın anda
sızlar burnun direği
özlemle yanda
görünecek gereği

anımsa önce

bıçak ağzıdır acıtır
yalnızlık gibidir
kaçar herkes öcü görür
tinin kıyılır incelir

kimi de kapanır

erim ermeden
aydınlığa gel derken
aç gözlerini
hal dert yaren ederken

düş onca anı