Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yas
tutma
ne olur
kelebeği
uçur sabaha
baharın dalından

kime demez ki
alkım yedi renginde
suyu içinde

güneşin rengi
su kütlesinden yansır

göl suyu kokardı üstü başı
ördekler kanat açınca
tanımaya çalışırdık
hangisi boz
hangisi yeşilbaşlı göveldi
kılkuyruğu karabatağı angudu

geçmişimde ne varsa
önüne dökse miydi
gençliğimde savarsa
yönüne çekse miydi

karşı tepelerden bak

sessizliğim si karar
dayandığım şakağa
içim kemirdi zarar
boyandığım sokağa

elinde bitmeli iş dediğin ne
öyle bakışına kurumalı yaş
kuru ağaç diker başın ucuna
yılına değince yaramalı taş

ağıt oldu dile kadın köylerdi

öyle bir bahçe düşüm
her yanı çiçek açsın
bahçesinde öndüşüm
kötülerinden kaçsın

ucunda pınar dolsun

kırmadan kırılırsın
yormadan yorulursun
öyle bir zaman gelir
durmadan durulursun

incitme incinirsin

harmanı sür gevene
yağlı tuluk divane
denizlide de vermez
ağzı açık kovana

bıçağı çal bıçağa

yangın sıçramış
dağlarından göğüne
hüznün süremi