Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

içinden gelir
gitmek istersen eğer
çelinirse us
damlamaya başlar göz

bildin özledim

ne yar olundu
ne de yaren olundu
acımasız an
kula yaren olundu

bakadurdukça

gelir desen geleceğin sanırsın
dağlarını ardından bak bakına
çocuklarda güleceğin tanırsın
bağlarını derdinden tak takına

değmeyecek nefretine ölürse

gök duyar dinler seni
yosunlu kayaları döverken dalgalar
yelesini savuran doru taylar uçar
gözün önünden şaha kalkıp
geminden çektiğin zamanı bırakarak

kuşun kanadında uçurur yaşam
musalla taşından geriden kalan
yokuşun inadın kararır akşam
mahalle başından geriden kalan

uçurtma göğünde dolanır durur

sayamam adını
eskiyen padişahların
yenisi hazırlanıyorken
bildiğim babamın dedesi
gerisi karanlıkta

dönüm noktası
kıvılcımlandı söndü
düşünden geri

sözü dinlemez
yandı ya kora döndü

dik başlılığa say bıraktığına
karga gibi sesin gerisi boştur
geldi geçince ay yor aktığına
kanlıca ensesin gerisi hoştur

karın dolusuna aburcuburu

ister usul yürü
ister koşarak git
ister her gün ağla
istersen kahkaha at

kaybolabilirsinde

gerçeği yaşandı gerisi öykü
yitirilmiş anı küle dolunca
merceğe taşındı berisi ülkü
bitirilmiş tanı güle yolunca

diline dolama ana bir parça