Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

odur nedeni
elleri çenesinde
otur masaya
doğanın sinesinde
tanındık olmayan ölüm
geçmez mi içimden

geç buldum seni
erken yitirmek istemem
ivecen oluşum
bundan mıdır bilmem

yüzüm şıngırtı içinde

söyleşime başkası
giremez bundan sonra
gereğiyle keşkesi
süremez bundan sonra

gönüllü meziyeti

en büyük zorum
abaküsüm olmadı
bence bir yorum
abam küstü olmadı

sayılar değil

ten renginde
gök kokularında esrik
her soluk alışında
sevinişin sevilişin nedeni
bu olsa gerek
patadak bir kelebek kondu

çağırıp durma öyle
gelecek halım var mı
doğruyu düşün söyle
tutacak dalım var mı

dağın ardına koşup

yaşayan tüm canları
sevgide çağırıyom
yunusça duyanları
sevgide çağırıyom

uzunuyla kısası

incecikti
merdivensiz inecekti
hopladı akşamdan
sabaha tuz buz

onacaktı

geceleri çok soğuk
yatılmıyor buz gibi
boğazım neden boğuk
yutulmuyor buz gibi

dağ üşüdüyse kardan

buz gibi yalnızlığım
kapıdan salınacak
sessizlik dınızlığım
yanına dalınacak

sığınacağın duygu