Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

süremi daha beyaz dalında daha ayaz
düşüne kızılyaprak yeli serilir toprak
gelince göreceğin kıtlık derilir kurak
gelince göreceğin yeşil içindedir yaz

kaç pencerede sevgi yaşadığına kavga

açıksa penceresi
uçup gelecek midir
eksikse püf noktası
kaçıp gelecek midir

doluysa yüreciğim

gelecek miydi ki çiçeğe durdu
akasyalar morca salkımı açtı
kanları duruca harı kudurdu
gökyüzüne korca alkımı saçtı

özlemin birlikte uçarsın çiçek

gelen gideni gördü
yalnızlığın içinden
kendi kozasın ördü
ipeği bulur çinden

yüzünde gülüşüne

tan kızarıyor
gelenim yok
kuşlar çırpınıyor
gülenim yok

hoş geldin ecem

gün ışığıdır
avucuna doluşan
karanlı taşar
teninde ter bulaşan

derinde boşluk

geçmişime bakınca yok iki adım ötem
yardım edecek kişi bileceğim kaymağı
silinince künyesi şaşırdım yanmışıma
oymağı görünmeli gelip geçenlerinden

kimse takıldığımı bilmiyorsa dedeme

geçmişimle eseni
dağıtır ay ucumu
ala çakır keseni
ısladı pabucumu

gizeminde açılan

geçmiş olsun der
geçip gider öteye
nereye gider
alır hemen soteye

sonu gelmiyor

çıdam dediğin keskinliğe
derdini denize dökesin
umudunu söndürmeden
sığındığın güne anık

sormadan geçişinden beri