Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

pusu içinde
toplanmış taneleri
yarasalarda

namluya dolu
gece karanlığına

düşüm kuşlarla kondu
dallara
çatı içlerinde yuvalara
bir yanı acı yeşil ilkyaz
bir yanı kırmızı karanfil

sensiz ilk bayramımdı geçip giden ansızın
özlemin yıllara denk yüze hüznün bulaştı
mengenede buruldum duygularla dolaştı
dağlar kadar büyüdü sorma çoğaldı sızın

çıdam kalmadı sustum sinir boşandı sanki

uçtu mu gözünde buğu
özlenir miydi durumu
nen varsa varınla yoğu
gizlenir miydi yorumu

yokluğunda mı harami

körkütük anladığı da yok
dinlediği de
iki ucu keskin bıçak
ağzı dili bağlanmış
yalnızlığındasın yine
kırılsa ucundaki dili

siyah beyaz bir resim
geçmişim
gençlik sonundan da
seçmişim
zar zor geçinerek

geldik dün gibi
kalır gibiydik hani
gidiyor muyuz

tomurcuklandı
dalındaydı goncacık

izi kalınca
kıyısından uzanır
gize salınca
yokluğuna kazanır

bağlıydı ipe

ölünesi an değil daha yaşanası gün
ücrasına görüşü kurcalanamazı öz
hücresine girişi parçalanamazı töz
bölünesi can eğil yoğu kuşanası ün

uyuyor musun dinel sarıcık ışığına

gece gölgesiz kaldın
yarpuz kokulu sızmak
geçtiyse niçin daldın
yarpuz kokulu kızmak
gerekecekse
kızacağımı bil