Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

iyi ki yazmadığın
sözcüklerin kıyıda
düzeni bozmadığın
söze girmiş kayıda

sığınılacak koyda

kiraz ağaca
ağacı bahçelere
bahçe doğaya
doğayı içimize

anıyı hüzne

demledim kendimi
iyice dinlendim
iyice dinledim kendimi
şiiri koydum köşeme

dizdim imgeleri

şiir kekeledim başladı görse
gecenin olanca karanlığında
nedeni belirsiz taşladı sorsa
hecenin kalınca derinliğinde

kocaman ayağı yola basarken

şiir yazmanın tadındayken
bırakmalı mı birden bire
sigaradan geçer gibi
her harf kurşun oluyor çoğu kez
dost diline dolanmaya görsün
bir yılanın ısırığında zehir

karaca yüzü
emeğe parlanınca
gülüyor özü
ateşi korlanınca

gece umduğun

şiir diyeli beri uzadığımız yolda
alazlığa dalışın yanına gelenlere
nice aydınlığına ışık içinde şehir
bilenlere can ola belirsizliği nedir

yaşamına bilisiz sırtına yüklediği

şiir düşmüş akça alkışlanası
pırlanta gibidir değer verince
kim üşümüş akça al kışlanası
horanta gibidir gizem derince

özlemi yüküne canı yanarsa

seviden doğunca köz
coşkunluk içinden öz
oya gedik kalemden
fırlattın fırlatsın söz

sahiden yazarım yaz

sığa darıdünyaya
sessizliğe çekildin
yığa karı bünyeye
ayrılıktan ekildin

kana ağladığına