Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ayak basınca
bedel olurdu önce
yerde karınca
dem dolardı sevince

kar kürüdün mü

ilk
öğle
üstüne
iletirsem
eylül içinden
güne yorgunluğu

gelirsin o gün
yeni gittiğin yere
bilirsin canım
aklın gurbet ellere

güneş doğsa da

yanağın
pamuk şekeri pembesi
gamzelerinde
tadı kokusu

parlayan gözlerin

güne sığındı
geleceğin sığlığı
umuda düşüp
üşüşüp zamana dar
takatim kesildi yar

bir var bir yoksa
anılarda takılan
düşlerimde adı

uyku zehir zemberek

geleceği sorgula
geçmişini yargıla
sözünde çetrefili
yelindedir sargıla

ayazı keskin gece

tahrayı çalıya vuruşun gibi
bakışlar gönderme şimdi gözüme
uzaklığı uzak duruşun gibi
akışlar dönderme sindi özüme

soluğumu tuttum sızladı içim

boşu boşunadır yaya yapıldak
kural tanımazı tanıdım oldu
yürüse de namı çıpıl çıpıldak
kesip kanamazı tanıdım oldu

tene bağlı organ tinden ayrıla

takıldın da soysuza
ardına bakmayıp git
takılmadan huysuza
kafana takmayıp git

dost gibi davranırsa