Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gideli epey oldu
acının sarnıcına
iti tepeyi buldu
sancısı sanıcına

yeşili döşe dala

gideli kaç kere devindi dünya
deniz ellerini aya uzattı
bende sana verdim ellerimi suya
tutundum boşuna aya uzattı

boşuna dolmadı boşuna yalan

yaşamanın
bir halkasında
bir sevdayı
düşlersen yaşar

dürüst çalışır

seveceksin gecikme
giden gün geri gelmez
gönülden sev acıkma
giden gün geri gelmez

erime varmadın ki

gidenin suçudur dedim boşuna
yokluğuna mıdır üzgün duruşu
adamdır koçudur gider hoşuna
zor kendini taştan taşa vuruşu

kolay soluklanır gördüğü astım

umudun yanında
kıyının yeli
devinen
dalgaların boyunda

köşelerde çığırtkanlar

sessizce gözün yumup
çekerek gittin anam
ellerimden tutunup
sekerek gittin anam

dolunayın parlakça

yüreğinde izine
baka baka gitti mi
değmeden gül yüzüne
yaka yaka gitti mi

tinine tıktığın gün

ne ister benden
kokusunda ıhlamur
öteden giden
eli ayağı çamur

ülkesindedir

sustuğuma yanıp hiç bağırmadan
arkamdan dönüp de gittiğimi gör
konunu komşunu da çağırmadan
hırkamdan sönüp de bittiğimi gör

yaşamın önünde sonunda mutlu