Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece sırtıma yüklü
düşüyor yere yası
ışıklar sönünceye
gece katran karası

çisildeyen yağmura

gece uzadı bitmez
gündüz uzadı gelmez
yalnızlığa ağladım
gözümün feri kalmaz

gece yıldızlar gizim

gece yarıda uyku
bal tatlısı olmalı
içinde kızıl kuşku
dal atlısı dolmalı

gelincik kızar için

gece sesimden korkunca
dolunay üşür gibiydi
mavi siyaha
beyaz siyaha
siyah siyaha
yüzün buruştu düşlerime dolunca

gece geçerken
ne uykular bölünür
kör saatlerde
düşlenerek ölünür

uslanabilsen

gecelerden kalın üstünde perde
ne sesini duydum ne soluğunu
zindan oldu salın başımı derde
ne kesini duydum ne yoluğunu

duygusuz kalışın üzmesin seni

gölgesinde gözlenir
anılardan sözlenir
gecelerde üşürken
düşlerinde közlenir

yollar uzar sılaya

geceleri sessizdir
tozlu sokak boyunca
yaprağında ki izdir
yerde boylu boyunca

davul zurna çınlatır

gecede kim var
herkes yorgan altında
akla ağlayan
gülün goncasında tan

taze esinti

gece bekledi
güne değmeden kaçtı
güne tekledi
geceye mi utançtı

an duruyor mu