Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ışıltılar içinde kal
sevdiğin tosun olsun
ürperen ayda hilal
başında yosun olsun

yol çatında bırakın

düşünme beni
tutsağın olmak istemiyorum
alkımlarımı geri isterim
bahçemde renk kalsın

düşüme de gelme

gül gibi geçinip gidin deseydim
iki yüzlü yaşam olsun istemem
aldan ala konan dalı keseydim
gidenleri paşam olsun istemem

yandığına yanma ana yanarım

umarsızlıktan
kan izleri düşerken
hiç oluyorsun
bilinmezi döşerken

acılı kambur

ay çıkınca yaylaya
parlağı sökül derse
dolunaydan aylaya
yenide dökül derse

girip çıkan çalında

bana bahane hazır
gelir hazır ve nazır
ölecek açlığından
midesi çeper kazır

süremin kışta bahar

ölesiye bir sarsıntı
ayanına uyamadı
nefesi neye kasıntı
oyanına duyamadı

gülüvereydi ilkinde

ölesiye sev
gülesiye de değil
usul fısılda
bal rengi gözlerine

iki damla yaş

neden dediğime küstün
temmuz ayı çöl olmadan
değerin başımdan üstün
öz dolanır göl olmadan

şerbet ezerdin halında

dudağından çatlamış
yalama olmadan geç
duygusundan atlamış
dalama olmadan geç

barış ağacından dal