Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çok uzaktadır
sevgilisinden öte
sokak ortası
gözlerine dalmıştır

ölmeye gider

tül ay ışığında daha güzel
gecenin gülü ay
sevilmez mi vay
kırpışlaşır dolunay
gülücükleri değer dudağa

gülücükten çoğalır baharla dediklerin
sorusuz günahları sorgusuz kasılınca
sizde kalan ahları korkusuz asılınca
öpücükten dağılır buharla yediklerin

tırpan hışıltıların ritmik ardı arkası

gülü dikensiz
düşünmek mi gerekli
dökülen rengin
solmuşluğuna ekli

gözlere dalıp

bildiğin halde
gitmemeliydin hemi
sözün eylerken
sıcaklığı olmalı

bulmalı seni

ilkyazımda
yaz sabahı güneşi
kim kaçırdı
özlediğim gülüşü

tüm masallar

gül sürmeli yarasına
dikenin de kaldıranı
gül çiçekler arasına
güle haset baldıranı

isyana çağıran mıdır

gelenin kırkın çıktı
yüzünde gülücüğü
yenin çarkın açıktı
düzünde gülücüğü

gece yarıdan düştü

*gülce*

gel-git dinmeden
dalgaların denizde
kıyı sussa da
bulutlu sevdanızda

gitti uzak yollara
dönecek duruyorum
savrulduğum küllere
sönecek yürüyorum

darmadağınık ili