Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

inicinim bir kez değdi telime
paramparça olmuş dilimde
dar gelir canı boğazından
sözün bitişiğinde umarsız
çekip gidebilseydim ah

çekip gitmesi bile
özgür kılar yüreği
özündeki hep hile
o yankılar yüreği

yırtılan resimleri

candan içten dilerek
yüreğini bölerek
sevgiye gerek duyana
verebilseydim

kimi toprağa

zaman ışımış
aydınlık içindeyim
cümbüşlü gece

ahengindesin
yıldızlar seyrederken

gözünde buğuyu sil
garazevdalı dostum
özünde doğruyu bil
sevincin dalı dostum

gül yüzüne gül kurur

garip bir duygu
yurdun insanlarında
durgun dorukta
kıyıda köşede konuk

alın terinde

sevinin boynu mudur
soğuk ve uzak
soruları tanıdık
avuçlarımızda nasır kadar

çaya ekmek ve simit

gecelerden sancısı
kıvrandırınca hani
dolunayda hancısı
davrandırınca seni

erincinden boşandı

gamı zorladığında
içerin yanıyordur
garip horladığında
dışarın kanıyordur

doğruluğun sonunda

çatlak kırık çıkar da
filmde çıkığın çıkmaz
diken gülü sıkar da
elinde batsa sıkmaz

240412denizli