Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gücünle yetinirken
gücü yetene ceza
gözüme yekinirken
gücü yitene eza

yaylada akşam olur

gül ağlıyordu erken
ıslanmış yanağında
damlacıklar inerken
sabahın sunağında

yalnızlığından düşer

gülay birkl ustaya
hoşgeldiniz dediydik
gülücükler hastaya
hoşgeldiniz dediydik

dolu dolu okudu

bülbül çığırır güle
gül bilir mi halden
çağırı düşer dile
gül bilir mi halden

sevdalara dalalı

gül bohçasına
saçılmış desene harf
okumam çok zor

temmuz yanar mı
ben üşüdükten sonra

bülbülüm vardı
ulaşılmaz özleme
gül dala sardı

gülü açınca
kokusunu saçınca

yağmura ağlar iken
gül çalında gülüyor
yüreği dağlar iken
gül salında ölüyor

yosun kokusuna nem

nice ucuza satılmışların yanı
varlığında mı daha çok soluyorum

tanrım bağışla mutsuzluğum unuttum
duydum dalında yaprağa soluğunum

gülü sevince
çokça zaman geçmede
ten diken izi
saçağı yüreğinde

ben toprağınım

ağılandığın yeter
kaçıncı sendeleyiş
aşağılandın beter
yüreğinden eleyiş

içlendiğinde kuşku