Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kapıyı çalan kimdir
düzeni altüst neden
aç açık kalan imdir
üzeni görüp giden

doymasını bilmeyen

kaç kapı açtı
açılandan tez geçti
eşiğindeyken
kaçından geçip kaçtı

zor kapı kalan

Kara Gözleri

kara gözleri
sevdalanıp değince
içten sıcacık
kollarına sarınca

sefil ayrılık
kucağında yalnızlık
köşe başında
seni beklermiş artık

gri bulanık

tinsiz gezdiği canla
bedeni tutsak anla
karanlık bir zindanı
tutunacaksa kanla

yitirildiğinden zor

savruldum hani
nereden nereye düş
yazısı da yok
söze yansımış dünü

bilenler gitmiş

karanlık çürür
kelebeğin içinde
gece kösükten
uyan sayrılığından

gözüme girme

karanlık gecede
kalmak zor mu zor
katran karasında kâbusları
karanlığı gün doğuranlar
karartıyor tenimi

umudu kurşunlandı
karanlık içindedir
acımasızlığındı
karanlık içindedir

dolunay sorulmuyor

kutup yıldızı
yol mu gösterecekti
sol yanım ağrır
dirilecekti geçin

kış ortasında