Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kararınca anılar
unutuldu belki de
tan ışığında yılar
oturur çık sekide

kulağıma çınlayan

mıhlandım kaldım
masallar ülkesinde
sığıntı buldum
çıdamlı gölgesinde

yadırgadımsa

kardelenle kar
kavgalı değiller mi
birbirlerine
kar kardeleni nasıl besler

kardelen kardan

kardeşi değil
kardeşinin kardeşi
öz anasının
ölen eşinden olma

310110-8denizli

karınca ezmez
sevileri yellenir bulutlara katılıp
alkımlara değer başın
yaraların üzmez
süzdükçe gözünden yaşın

gecesinde tan
gözlerinde sancıyan
nazından utan

ay değince baş
düşe dalar erkenden

karıncalandı yüzü
günün parıltısında
ardında kaldı gözü
günün parıltısında

sabaha yetişirken

orda kaldığıma bakın
sürüsüyle yükündeler
duvarın dibinden akın
dürüsüyle sökündeler

gün ışığından geceye

incir çekirdeğini doldursa sözlerinden
söylenecek yanı yok eğlenecek yanı da
dağı karıncalanmış kıpırdayanı zincir
tanı da gelip geçen nereye doğru varır

bir üflese yerle bir kop kızılca kıyamet

kaçınca ipin ucu
yakalaşabilirsen
acır rengi sonucu
tokalaşabilirsen

yanına mı yokluğu