Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kilitlendi kuluncum
bir adım atamadım
flitlendi buluncum
kuruşu katamadım

yalnızlığına doldu

ayazlanmış atışın
barutunda mı tüter
kuşkonmaza yatışın
yalnızlığından öter

umarsızlığın hazır

kokuların sinmiş mi diye
her okuduğun kitaptayım şimdi
sensizlik ne de zormuş sevgili
kaç bahar eskidi kim bilir
kaç bahar daha eskiyecek

kimi zamanda
sevince doluyorum
işler tıkırdar

bulutsuz günde
düş boyuna genişler

kül
döker
küllükte
ocağından
deştiği közde
bakıp ta ağlardı

sözümü yutan akşamda
gecikmişim bağışla
altımızdan çekilmiş halıda
devrilen bir an
dilimiydi
ovuşturduğu gözde çapaklı

kimdi
belki hekimdi
ya hakim
ya da çekim
yapılacaktı
leyleği yuvadan uçmuş

kimdi gelip geçerken
bakışından ürkendi
birlik olup seçerken
yakışından erkendi

yüreğinde kanayan

kim bilir ne diye
gömülmüştür göbeğim
bilinesi de değil

kucağında yeri vardır hep
bağrındaki sıcaklığa

kalansa tek anındı
öpücüğün tadında
ağrıyansa canındı
gülücüğü kadında

arsızlığı da bir