Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gönül kuşu havalandı
içindeki karanlığı sökün
yüreğim menderese düşer
bir üveyik sal yanına

söğüt dalında kuşlar

süremlerden güz
yaprak dökümünde
tadı kaçtı sevmenin
ardı ardına başladı göç

düş sağır lâl yollara

aradan şiir yazsam
karınca karınacak
üne daha beyazsam
sarınca sarınacak

toprağa filizlendim

inceciğe ser yelin
esintisine kaldı
ucu kılağı yalın
eğreltisine daldı

bilincindedir kalem

ölmeyi isterse kimse duymadan
dalında kaçarsa yaprak doymadan

güz zamanı irin hep karnındadır
depreme kibirsiz hiç zannındadır
söyler misin kimi kim yanındadır

arı gibi petek yapar
dalından gül bulaydı
yar yılan olsa kapar
salından öl bulaydı

engel dinlemez geçe

sevi adında
bir çocuk mu sevdiğim
sevgi tadında
al gocuk mu sevdiğim

yüreğimdeyse

saçak altına
yuva ören kırlangıç
özledik seni
haydi çığlığını at

yaşamak güzel

akasya kokusunda acılara saparken
ışığın dokusunda bacalara teperken
karalı düşlerine karanlığın basarken
usuma değse düşler şehri aydınlık sarar
dalgalanır hüzünler hazirana çeyrek var

yalnızlığımın sesi
dalgaların içinde
yorgun iskelesi
dalgaların içinde

kırık deniz feneri