Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

iler yerinden tuttun
sevinci yaşanmadan
ağacından kuruttun
devinci kuşanmadan

karışıktan saç sakal

iki sözcük demezsen
ıslak yalnızlığında
kendine yetemezsen
kurur anızlığında

yolun kıyı yeşili

İki Sürem Dört Parçam

1-Süremlerden İlkkış(Sonbahar)

seviyle gördü deniz güzü
içinde arılık günde kalan ağırlık

göz ucunda yaşamak
sevi sevgi dediğin
tenden geçtiğin ramak
kendinden vazgeçtiğin

eksildin gram gram

yaralı delik deşik
ilacı var söylesin
kana bulanır eşik
ilacı yar söylesin

hüzün değe gözleri

iki dudağın ucu
uzasana kalınca
öpülmenin sonucu
kozasına alınca

yaşam ölüm arası

sevenlerle fesleğen
sevmeyeni sütleğen
iki gönül bir olsun
istemeyene değen

ısırgan otu versin

iki damla gözyaşı
yanındadır balan
yerde eğilmiş kaşı
titredi gören dalan

içimde kopan derin

bir
desem
şaşırır
inanamaz
nasılsa aymaz
öyle dayanamaz

doğa ve toprak
renklenmiş dişediş hevenk
sevgi ucunda ışıltılanır parlak
bir yürek kuş kanadında çırpınan
sevdalara yığılmış