Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

boşunadır dedi usta kaynıyor
tizde belli değil bas belli değil
kiminle çalıyor kimle oynuyor
gizde belli değil as belli değil

pazarı kurulur satan nerede

anımsadı o köyü
arka bahçede ağacı
çaldığın meyve dolusunu
derdin dökersin eldir demeden
bir şeyciğini doğru dürüst yemeden

etini yedi de
neden yuttu
çekirdeğini der
cezasın suda hapis biner

üç ay taze su içide

bahara durdu ortam
göçen kuşla dönünce
yeşilde doyunca tam
kan ateşim sönünce

gidenlerin ardından

yüreğimde örümcek
baharda gelir misin
üzerinde bürümcek
baharda gelir misin

köşe baştan dürüldün

sessizliğine boyanmış gün
acısını ağısını dökmeden
hüznümüze

heceleri dökülmeden tümceye çirkinliğin
sevdası düşmeli yüreklere

filesinde sevdadır
çölünde gezene bak
çilesinde şeydadır
gölünde yüzene bak

özlemine kaynayan

bahçesi güne doğar
kirazları allanır
ayçiçek boyun eğer
armutları ballanır

cıvıltısında parkı

başkaca hoşluk
duygu doruğa çıkar
derinde boşluk

bir sevda nakış
duygu heceye sığar

ılık bir solukla
yanar yüreğimde
erken gelen ilkyaz
kokulara serpilmiş bahçe

düşürdü mü seni