Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

feryat dinmeli
nedeni ne olursa
sevgi sönmesin
çöküşüne yanarsa

özündeki yar

divitime dökülen mürekkebin rengine
bakakaldım hiç bozulmamış
gecelerin karasına kanma
yanığım başkasına eş değil
kolay üşümem yanmam
ay

ne denli al gözündeki kanama
yıkılan umuda yüklenen ayıp
ağırlaştıkça yükün ağarır saçında
ulusun usun içeriğinde kan
tortop yumağından sökülerek
uzamasına bozyürüğün

sana baktıkça
yüreğimi yaktıkça
suya aktıkça
fesleğenlerim güler
demlenmiş gece seher

gözlerin boşta
düşümde koktum seni
mor akasyaya
fesleğen inadına

sense başkasın

kaşığı eksilmeden
değişen ne olacak
gözyaşını silmeden
yağışında dolacak
ayrılık kol gezinmesinde
fesleğen kokusundan acır

fesleğen kokundu tütüyor şimdi
yarpuzuna keskin karanfilince
iğde daldan çiçek tutuyor simdi
dağlardan filiskin laleden ince

tutamla yol getir menekşeleri

tahtanın enserinde
çerçevesiyle asmış
resmi durur serinde
ol hevesiyle basmış

şiir akmış gözünden

kararıyordu gece
suskunluğunda nice
kuş sırçaya düşünce
seni bırakamam ki

zemheride estirdi

ayrılık ölüm değil
seni bırakamam ki
çıdamlarım hep çoğul
seni bırakamam ki

üveyik kanadına