Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

açık kapıdan konuk
girince ses seda yok
başın üstünde onuk
gerince ses seda yok

merhabasında sıcak

çözüldü dilim
sesime ses gelince
süzüldü balım
sesime ses dolunca

dert ortağımsın

düşüyorum seherle
üşüyorum tan yandı
şaşıyorum kahırla
umuyorum dayandı

söylüyorum hüzzamı

ömür dediğin nedir
susuşu sesimizde
çoğalandır tanedir
duruşu sesimizde

düşlerinde yüreği

sesin çıkmadığında
düğümlenir boğazın
kesin sıkmadığında
çoğalmasın avazın

kaybolmasın gecede

gecede zorlanınca
düş karabasanına
acıdan korlanınca
kucakta basanına
karıştı us
geceyle gündüz

curamın telinde duysam
sesinde kaybolur musun
el dilinden uzak uysam
sesinde zay’olur musun

bir yudum alsa dünyada

sesinde sevinç var
gülüşünde mutluluk
hüzünlere duvar çek
yüreğe ırak olsun acı

gözlerinde inci denizi

sesin duyulunca uçtu zamana
yürekte tutuşmuş yanıyor isem
esin doyulunca kulunçtu ana
ırakta buluşmuş kanıyor isem

bulutlara saldı zor günden beri

yalnızlığa sarıldın
sarmaşığın dalına
şehir uykuya daldı
karmaşığın halına

ay ışığından öykü