Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

koyu bir akşam
ödünç alsam geceden
örtsem üstüne

yüreğime battı sözleri
göğün sonsuzluğuna
saldım umduğumu
kargalar bile gülüştü
kahkahalarında dağıldım

yitikliğe sıkıntın
ışığına da söndü
bitikliğe yıkıntın
aşığına da çöndü

ıslığına melodi

gözlerin yüreğe siplenmiş diken
ölünceye seven acılar çeken
yelden koruduğum gecede iken
derine diplenen ay ışığında
gecelere döner sel taştığında

yalnızlık hiç duyurmadan
sarar yüreğin derinliğini
günün sonrası gece gibi
yalnızlığını çok sevmesi

bir düş uğruna harcanan

ışığını yok sandım göze döktüm yaşları
susuzluğundaydı ki çöle bile darıldım
sonsuzluğunaydı ki yeline mi sarıldım
kanayanım dizine göze söktüm taşları

eğlenemediği bir yerde gersin geri dön

her yer bakır çalığında solacak
gözü kızarık ağlayacak
ikindileyin güneş
ıslak gibidir
akşam üstünde
meltem yeli eserken

ışığıydım yurdumun
kör karanlıklarından
aydınlığımdan umun
sor bir anlıklarından

yeni kuşağı çözsem

neden gittiniz
gözyaşlarım diner mi
birden ittiniz
gözlerinden siner mi

ırmaklara ulaşır sesi ıslanmakta paça

ırmağına saldı kiri
gözüne mi seğirince
söylesin masaldı iri
sözüne mi değirince

daladura talazına