Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güneş mi vuruk
tanyeri kan damlıyor
dağlara soğuk

dalgasız deniz
leblebici şekerde

acımık tadındayım
acısının renginde
acı mıh adındayım
bacısının denginde

gözüm aktı ardına

gece sırtıma yüklü
düşüyor yere yası
ışıklar sönünceye
gece katran karası

çisildeyen yağmura

gece uzadı bitmez
gündüz uzadı gelmez
yalnızlığa ağladım
gözümün feri kalmaz

gece yıldızlar gizim

gece yarıda uyku
bal tatlısı olmalı
içinde kızıl kuşku
dal atlısı dolmalı

gelincik kızar için

gece sesimden korkunca
dolunay üşür gibiydi
mavi siyaha
beyaz siyaha
siyah siyaha
yüzün buruştu düşlerime dolunca

geçmişime bakınca yok iki adım ötem
yardım edecek kişi bileceğim kaymağı
silinince künyesi şaşırdım yanmışıma
oymağı görünmeli gelip geçenlerinden

kimse takıldığımı bilmiyorsa dedeme

geçmişimle eseni
dağıtır ay ucumu
ala çakır keseni
ısladı pabucumu

gizeminde açılan

geçmiş olsun der
geçip gider öteye
nereye gider
alır hemen soteye

sonu gelmiyor

çıdam dediğin keskinliğe
derdini denize dökesin
umudunu söndürmeden
sığındığın güne anık

sormadan geçişinden beri