Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözleri durmaz döker
inci mercan demeden
dudak ısırtır büker
yanıyor can demeden

özlemin gurbette say

can evime tutuştun
söndürebilir misin
olası kurtuluştun
döndürebilir misin

yelinden tutacında

ölüm korkusu
içimizde olunca
yok mu sorgusu
indi yokuş aşağı

gece içinden

çıdamı varken sende
inancım bırakmaz ki
eskiden söz kesende
ırmağından akmaz ki

yol boyunda eskiyen

inandığın avucunda
geleceğin yamalaşır
vurmadığın öncesinde
sözcüğün kümeleşir

kaçırma ucunu emi

yaralarımı sıyırdı
iki nokta arasında kalan an
zaman gitmeye kıvrıldı
sesin duldasında solan
inadın alâsı

ali yırtmış eli kanı yakıyor
incecik akıyor izin belirsiz
aldırmıyor deli canı akıyor
incecik akıyor izin belirsiz

yanağı allanır baharın alı

incecik bir dal
gövdesinden ağırca
görmemesi zor

yapraklar uçmuş
nereye konar kalır

incecik uzamış fidan
dolanırken ömre dalı
özüne dünyalı yutan
bulanırken emre alı

akıla koyunca beyin

incecik yağar yağmur
yoksuzluk gözü taşar
kıyın kenarın çamur
köksüzlük sözü yaşar

suskun nice an