Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

boşunadır saklama
sessizliğinden ırak
dağın karı aklama
essizliğinden bırak

düşürmüşse arını

boşuna bir sayfadır
yokuşuna yukarda
coşana bir tayfadır
ne işin vardı karda

içkide kadında var

eyef bükülür durur
kağnının sereninde
bükülünce kudurur
dayının yareninde

kendine didişirken

güneşten sessiz gidecek
buluşmadan çikolatam
merdivenlerden yitecek
dağılacak tan salatam

ölür kelebeğim birden

girintisi bile yok
gönüle silimleniş
yüreğine ilen ok
yaralanıp imleniş

sevdasına alışan

evrenden güneş gibi
çölde kavrulan çakıl
ne dersen o yok akıl
del gönlümün sahibi

gözlerinden kanıtım

güzelliğin gül gibi
boşuna mı yarıştı
özelliğin göl gibi
boşuna mı barıştı

yazıp gönüldeşine

gidiş o gidiş
bitiş çizgisindeydi
ardına baksa
bitiş sezgisineydi

gaza getirdi

yüreği sımsıcacık
gözlerine gülüşüz
yitirdiği oyuncak
güzlerine ölüşüz

açıl kırda koşarak

elin elime değmesin
sitemden uzak
oh ne rahat
bitti mi

gözümden yağmasın