Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

postunu kapıya sermedi dersin
çağdaşlığında ne kayıp edecek
dostunu yapıya vermedi versin
çağdaşlığında kim ayıp edecek

sokaklarımızı Türkçe mi gördü

garip düşlerde usum
takılı kaldı zaman
gerçekten gerçek uzam
akılı daldı aman

gök gözümde açınca

gece düşüne
içe çekerdim seni
sevda kokulum
burculardın ortamı

düşünmeden hiç

bulut olamam
göklerde kasılamam
siste dolamam
yer yakın asılamam

yeli olsaydım

yüreğime serpilen
sevgisiyle çoğalan
bulutlanınca sema
yağışıyla dağılan

yazın şirinliğinden

andır büyüten
gölgesinde gizemli
taşta öğüten
un ufak eyleyen erk

ne sorulardı

adın anmasıca sus
vurulduğuma sayın
yalnız yamasıca us
durulduğuma sayın

dilin pası unutmuş

arı bakışlarından
durulduğundan söz et
şafağın alacasından
vurulduğundan söz et

seherin yellerinde

buruşukluk içinde
elinden duruyorsa
ütülenmeden kalsın
yelinden kuruyorsa

yeni güne ant olsun

yağmur süremi
seni düşlüyor muyum
düşen damlada
gözlerin görüyorum

gülümsüyorsun