Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tutuşmak iste
bir kıvılcımı yeter
kavı elinde

resmin yoksa
kimliğin geçersizdir
yalan duygulara
kapılmadan iyi düşün
doğrulukta değilsen
dem vuramazsın

eteğinden doldurmuş
bakmadan gelecek taş
yedeğinde soldurmuş
akmadan delecek yaş

bahçede ölü bir kuş

güz kesiğinde
çakırdikeni batar
başı dumanlı
ayaz kesen dağında

köylerinde ki

çağırdığım gölgeye
dalsaydın ne olurdu
bağırdığım bölgeye
dolsaydın ne olurdu

al baharlı dağları

dün
şen şakrak idim
gülümsüyordu gözler
alkımlaşıyordu

gün

sağlam ardıç ağacı
sıyrık dişi izleri
yanı diken ardıcı
yaprağında bizleri

göğün sinesi vurgun

çaldığın gece kısa
uzunu bilmez misin
kaldığım nice kasa
buzunu dilmez misin

insanlıktan çıkmadan

saçın karayı görünce
bırakıp yoruma gider
dağını duman bürünce
ormancı koruma gider

sevdiğini bilemedim

deliyim
gözlerim kan çanağı
şafaktan aşırılmış
alacakaranlıkta
gölgemi unuttum göremedim