Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir içtenlik denizinde
boğulur gibiyim son anda
çekiyor burgacına
tüm olumsuzluğa karşın
küçük bir çocuk gibi
azarlamakta oynamakta

varsayalım
kurak gerenli bir toprakta
bir ağıtın içindesin
çocukça bir davranışla
öptüğünde seni
başın göğe erer mi

içindeki kim
gül mü sunacak gönlün
dolmuş birikim
zül mü donacak gölün

gördün kıskancım

içimde bin bir acın
zulasında kanayan em
sinde kaybolan taşı
kimliğinde sevdam
ıslanır

aylı gecede
üzerine sıçratan
ayrılığında
paramparça sırça tan

aylasında şavk

içinde deprem
çöker çölüne ıssız
biraz da keprem
çene vurma sakızsız

içinde savaş

seni anıyor
gecenin az içinde
söyleyebilse
yüreğim köz içinde

yitirilmek mi

sarsıldığın anda tut
içinden geçende dur
dalında duracak kut
niçinden nedende dur

solar yüzündeki renk

içinden geçen dile
gelebilsen çağlardın
umut sözcüğü bile
olabilse dağlardın

karanlığa mı sustun

içinden geldiği gibi
bakışında bayılırım
niçinde olduğu gibi
yakışında yayılırım

avuçladığı toprağı